HERMITAGE AMSTERDAM

Het nieuwe museum Hermitage Amsterdam is het resultaat van de transformatie van een gesloten en donker verzorgingstehuis naar een open en licht publieksgebouw. Voorop stond dat het een daglichtmuseum zou moeten worden. Het ontvangt dagelijks vele duizenden bezoekers, de meeste voor de eerste keer. Het gebouw wil daar graag uitnodigend voor zijn.
De pers over De Hermitage: "Dat het een voortreffelijk gebouw is geworden, dat is al duidelijk. ... De verbouwing is binnen het budget gebleven. Ook is het op tijd klaar, en dat terwijl de Hermitage is ondergebracht in een monument uit 1681, met alle beperkingen van dien. ... Hier is iets gelukt wat in de publieke sector inmiddels bijna onmogelijk lijkt." NRC - 19 juni 2009.

Mensen lopen intuïtief op het licht toe. Wanneer een gebouw uitnodigend wil zijn, moet het in het interieur helder zijn en veel daglicht kunnen ontvangen. In het Hermitagegebouw is dit volop gebeurd. Lange zichtlijnen over de volledige breedte van 102 meter bieden steeds zicht op de lichte trappenhuizen in de buitenhoeken en bieden de bezoeker een duidelijke routing. Men begrijpt hoe groot het gebouw is en hoe het in elkaar zit. Daardoor voelt men zich snel thuis. Dubbelhoge en soms driedubbelhoge ruimtes maken het museum aan de binnenzijde vele malen monumentaler, ruimtelijker en lichter dan je aan de buitenzijde zou verwachten.
Het gebouw is echter niet alleen van binnen verrassend, ook het exterieur en vooral de positie van het gebouw in de stad zijn verbeterd.
Amstelhof was eeuwenlang een gesloten, in zichzelf gekeerd bouwblok, maakte een donkere en verwaarloosde indruk. Nu is het een actief naar de stad toegekeerd publieksgebouw: licht, open en uitnodigend. Het straalt aan alle kanten uit dat het van en voor de stad is. Met een binnentuin als nieuw publieksgebied als oase van rust midden in de stad.