09.06.2020

Wie zijn de winnaars van Dutch Design Awards? Wat drijft ze en wat is hun visie op ontwerp? In de serie Winnaarsportretten dit keer Bonne Reijn. Met zijn De Rrusie Suit, ontworpen in samenwerking met Kevin ‘De Rrusie’ Lucas, won hij een Dutch Design Award in de categorie Fashion.

Waarom noem jij je pakken ‘poor man’s suits’?
“Een Bonne Suit bestaat uit een broek en een jas met een eenvoudig ontwerp, kwaliteit die lang meegaat en een goede prijs. Iedereen kan het dragen. Het is aan de ene kant een viering van eenvoud en aan de andere kant een protest naar de huidige mode-industrie waar luxe en merknamen belangrijker lijken dan een eigen stijl. Het lijkt mij echt tof als iedereen een Bonne Suit krijgt van de Belastingdienst. Dat is duurzaam en dan zijn we van het gedoe om mode heen af.”

— “Ik wil met mijn kleding weer naar een nulpunt. Gestript van alle bravoure die mode nu vaak is.” - Bonne

Wat stoort jou het meeste aan het huidige modelandschap?
“Ik vind dat de kunstvorm die mode is, steeds minder ruimte krijgt. Mode is zo’n vervuilend wegwerpproduct geworden. Terwijl het in de basis zo leuk is. De kunst van het kleden en van kleding maken is iets waar we sinds mensenheugenis mee bezig zijn. Mensen die zich met kleding willen uitdrukken en zich mooi willen maken voor elkaar. Dat vind ik fascinerend. Ik wil met mijn kleding weer naar een nulpunt. Gestript van alle bravoure die mode nu vaak is.”

Jij bent nu natuurlijk ook onderdeel van diezelfde industrie, hoe ga je daarmee om?
“Zo eerlijk en echt mogelijk. Dat begint bij ons product. Het ontwerp is tijdloos en de kwaliteit hoog. Hierdoor kun je onze pakken lang dragen. Ook onze communicatiecampagne is wars van enige glamour. We laten steeds hetzelfde beeld zien: onze eigen vrienden in een Bonne Suit. Gewoon op de stoep voor mijn huis in Amsterdam. Daarnaast produceren we alleen ‘on demand’. Hierdoor lopen we geen risico om met grote voorraden te blijven zitten.”

1
2

Hoe denk je dat de mode-industrie zich gaat ontwikkelen?
“Door mijn eigen aanpak heb ik een bepaalde jongerencultuur aan me gebonden. Een groep die hetzelfde ongenoegen voelt als ik en behoefte heeft aan eerlijke merken en communicatie. Zij prikken zo door nep heen. Ik denk dat die groep alleen nog maar groter wordt en de vraag naar unieke stukken en maatwerk groeit. Veel jonge ontwerpers komen van de academie, willen niet meewerken aan de massaproductie in de mode en gaan gewoon zelf aan de slag. En dat kan ironisch genoeg werken door een andere grote macht: social media. Ik kan via Instagram zien waar ik in New York moet zijn voor echt een goed op maat gemaakt denim pak. Internet biedt ruimte en internationale mogelijkheden voor kleine ontwerpers en ondernemers.”

De dragers van jouw pakken spelen duidelijk met identiteit, terwijl het toch een uniform is. Hoe komt dat denk je?
“Stijl is niet wat je aanhebt, maar draait om jouw persoonlijkheid. Hoe je jezelf draagt, hoe je met mensen omgaat, de manier waarop je praat en denkt. Kleding is een instrument om dat te laten zien. Je kunt dat met een Bonne Suit juist veel meer uitdragen. Omdát het zo uniform is. Jouw persoonlijkheid komt beter uit of je voegt nog wat extra’s toe. Het draait echt om de mens in het pak en niet om het grote logo op je te dure t-shirt. Als ik naar ons internationale bereik kijk, zie ik zo’n verschillende groep mensen die onze kleding draagt. Van hip-hopgasten, tot studenten en oudere mensen. Dat is de bedoeling. Ik wil iedereen kleden.”

Is het niet heel spannend om te focussen op maar één item?
“Zelf een merk opbouwen zonder investeerders is sowieso spannend. En mode is een rare business waar je constant het gevoel hebt dat je achter de feiten aanloopt. Vinden mensen het nog tof? Verkoopt het nog? Past het nog bij wat mensen willen dragen?, vragen waar je steeds mee bezig bent. Maar zet ons naast een modeontwerper die er elk seizoen een nieuwe collectie uit moet beuken en zichzelf daarbij steeds weer opnieuw moet uitvinden. Dat lijkt me eigenlijk net zo stressvol als het maken van één item. Ik merk juist doordat we focussen op een kleine collectie dat we mensen op een duurzame manier aan ons kunnen binden.”

Wat zijn jouw toekomstplannen?
“Bonne Suits mag zich rustig ontwikkelen. Uniseks blijft het uitgangspunt en de Bonne Suit staat voorop. Met hier en daar een toffe samenwerking of een ‘tweak’ zoals een korte broek of een boilersuit om te voldoen aan de wensen van onze klanten. We hebben net een winkel in Amsterdam geopend en dat smaakt naar meer. Mijn pakken worden al verkocht in New York, L.A. en op verschillende plekken in Japan. Maar ik denk ook aan winkels in Londen en Parijs.”

Bonne Suits
Met een minimalistisch ontwerp, een lage prijs en een groot maatbereik maakt Bonne Suits hun pakken toegankelijk voor een breed publiek. Ongeacht maat, gender, leeftijd, subcultuur of klasse. Met zijn zelfbenoemde ‘poor man’s suits’ wil Bonne Reijn verwachtingen die mensen bij kleding hebben – en met name het pak – bevragen en omkeren. En de aandacht voor een persoonlijke stijl in mode vergroten en accentueren. Het winnende De Rrusie Suit is het tweede ontwerp van Bonne Reijn.